สถานที่สำคัญของลาว

โบราณวัตถุที่สำคัญมีทุ่งไหหิน ที่แขวงเชียงขวาง และปราสาทวัดพู ที่แขวงจำปาสัก


ปูชนียสถาน พระธาตุหลวง  หอพระแก้ว  วัดสะเกด  ประตูชัย  หลวงพระบางพระราชวัง(พิพิธภัณฑ์)  วัดเชียงทอง

การแต่งกายของคนลาว

ชาวลาวมีการแต่งกายคล้ายคลึงกับคนอีสานสมัยก่อน และมีเอกลักษณ์เฉพาะของคนลาว ผู้หญิงจะใส่ซิ่นมีหัวมีตีน(ผ้าถุง)ผ้าเบี่ยง(เฉียงสไบ) ในปัจจุบันนี้การเฉียงสไบนั้นจะเห็นแต่ตอนที่มีงานบุญต่างๆ เช่น ไปทำบุญที่วัด ส่วนผู้ชายจะใส่โสร่ง นั้นมักจะเห็นอยู่ในเขตชนบทและงานบุญประเพณีต่างๆ 














ส่วนนักเรียนนักศึกษาของลาวนั้นก็ใส่ผ้าซิ่นเสื้อขาว ส่วนมากผ้าซิ่นจะใส่ดำมีตีนสีขาว ผู้ชายจะใส่ส้ง (กางเกง)ขายาวเสื้อขาวแขนสั้น-ยาว รองเท้าใส่รองเท้าให้สุภาพ เช่น เกีบซุป(รองเท้าซุป) ไม่ให้ใส่รองเท้าแตะ

 










 

วัฒนธรรมของลาว

ชาวลาวส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนาแบบเถรวาท นับเป็นแบบแผนหลักของวัฒนธรรมลาว ซึ่งปรากฏให้เห็นทั่วประเทศ ทั้งในด้านภาษา ศิลปะและวรรณคดี  ศาสนาพุทธเป็นศาสนา ประจำชาติ (ร้อยละ 65 ของชาวลาวทั้งหมด) ควบคู่ไปกับลัทธินับถือ ผีบรรพบุรุษของชนชาติส่วนน้อยในแถบภูเขาสูง ส่วนชาวลาวที่นับถือศาสนา คริสต์และศาสนาอิสลามมีจำนวนที่น้อยมาก  ด้านวัฒนธรรมนั้น มีความคล้ายคลึงกับภาคอีสานของไทยเป็น

อย่างมาก ยังมีคำกล่าว ที่ว่า “มีลาวอยู่แห่งใด มีมัดหมี่และลายจกอยู่ที่นั้น” วิถีชีวิตของชาวลาวได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธมากทำให้ชาวลาวเป็นผู้มีความอดทนและยอมรับการเปลี่ยนแปลงได้ดี  นอกจากนี้คนลาวยังมีประเพณีทางพระพุทธศาสนาอื่นๆ เช่น บุญผะเหวด วันมาฆบูชา วิสาขบูชาวันอาสาฬหบูชา วันสงกรานต์ วันออกพรรษา  บุญส่วงเฮือ บุญพระธาตุหลวงเวียงจันทน์ และยังมีฮิต12คอง14ที่ชาวลาวปฏิบัติกัน นอกจากนี้ยังมีวัฒนธรรมการนุ่งถือของหญิงชาวลาวที่ยังรักษาวัฒนธรรมอันดังเดิมไว้อย่างสวยงาม
 ด้านดนตรีของชาวลาวมี  “แคน” เป็นเครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ ในวงดนตรีมี มีหมอลำ และหมอแคน มีท่วงทำนองแตกต่างกันไปตามแต่ละท่องถิ่น ทางภาคเหนือของลาวเรียกว่า “ขับ” (ขับทุ้มหลวงพระบาง) ส่วนทางภาคกลางและภาคใต้ เรียกว่า “ลำ” (ลำสาละวัน)




ขับทุ้มหลวงพระบาง

ลำสาละวัน